Ekim 24, 2007

ağır söz

24/10 için cümlem :)
Mutsuzluk kalıcı bişi değildir, evden eve geçmez, genetik hiç değildir.

çünkü

Çünkü ne desem ne yapsam yaranamadım, olmadı mı olmuyor, ama bünye inat yapmaya görsün zorladıkça zorluyor o da.

Bir bankacı dün yaptığı açıklamada “erkeklerin dünya üstündeki umarsızlıklarının artması doların uluslararası piyasadaki artışını tetiklemiştir” demiştir.

Ben çok sıkıldım, atla deve istemiyorum,
Belki atla deve istesem daha kolay bi insan olurdum
Manen beni anlasın istiyorum karşımdaki adam,
mümkünse iyi davransın, umarsızlaşmasın, yapmadığı şeylere kulp bulmasın, bulduğu kulbu bi haltmış gibi savunup insanı zıvanadan çıkarmasın, ihtiyacım olduğunda yanımda olabilsin, olamıyorsa da biz buna üzüldüğümüzde şımarık diye düşünmesin, düşünüyorsa bile iki kere düşünme yeteneğine sahip olup çenesini tutmayı öğrenebilsin, öğrenemiyorsa üste çıkmak için laf üstüne laf etmesin, laf ediyorsa da ertesi gün sevgilisinin gönlünü almayı bilsin, bilmiyorsa da sevgilisiyle tartışmışken bi arkadaşının doğumgününü öncelikli hale getirip oraya gitmesin , gidiyorsa da sevgilisinin yüzüne bakınca bu kız üzgünü anlayabilsin, anlayamıyorsa da diyebilecek başka bi bahanem kalmadı benim

Ekim 12, 2007

gün..

Sabah köprü altına inmeden önce e-beş kenarından 15 saniye kadar yürüyorum, sağımda belediyenin yeşillendirdiği alanlardan var, üstünde de 1 ağaç.

olsun diye yapılmış o kadar, eksik kalıyo her haliyle..

Minicik serçeler vardı ağacın dibinde

Küçücük

Kalabalık

Çok geveze