düz yazı

düz yazarken kendimden korkarım ipin ucunu kaçırırım;
ipin ucun kaçırmayı severim, en namussuzundan o ip elde dura dura sebebini unutur unutturur insana..
bu açıktan bi eleştiridir, bu 1 ay oruç tutup vicdanını rahatlatanlara bi çeşit vicdan sorgulatmasıdır, bu bi çeşit ah ulan demektir içten içe..
kalan 11 ay nerdesiniz be diye bas bas bağırmaktır içimden,
akşam tüm gün tuttuğunuz orucu şanlı şöhretli hiç değilse 3 çeşitli sofralarınızda açarken hala dışarıda aç olanları unutan unutturan nefisle yapılan iç tartışmadır.
bu tüm kalan 11 ayda açlıktan ölenler için sadece başlangıcı yapılmış bir iddianame, seyirci olanlar içinse "nefs-i" müdafaadır.
bu benim tuttuğum 3 günlük orucun benim vicdanımda, bilincimde sorgulattığıdır.

açım, başım dönüyor, eve iftara yetişmeye çalışıyorum.
yetişiyorum elbette..
soframız kurulu, ezan okunuyor, hep birlikte yiyoruz yemeğimizi, karnımız tok,sırtımız pek..
tüm gün anladık açların halini,
anladık..
sonra doyduk..
onların da bizi anlamasını istiyorum ben şimdi
tüm gün tok olmalarını istiyorum
orucu yokluk çekenlere tersinden 11 ay tutturalım
bütün bün bizim gibi yiyip içsinler,
rahat temiz
o zaman söz kalan 1 ayda ben bütün açları anlamak için tutucam bu orucu, insani olucak o zaman, karşılığını bulucak,
doyacak artık insanlar

dünya aç insanla dolu ve biz onların mümkün ve en hakları olan paydan pay alamayıp aç kalmalarına seyirci kalıp bi de onları anlamak için aç kalıyoruz öyle mi,
kılımızı az biraz kıpırdatıp sürekli tok olmalarının yolunu açmıyoruz da, açlığı anlamaya çalışıyoruz yani..

kardeşim ramazanın ilk iftarında orucunu bozup anneme dönüyor
" anne hani aç insanları anlamamız için ya oruç" diyor..
"işte ben konuyu kavradım 1 günde, anladım, kalan günleri tutmasam olur mu?.."

kalan 11 ayda saltanatından, ekmeğindeki 1 lokmadan feragat etmeyen tüm toklara hürmetlerimi sunarım..