ne kadar birikmişim, söyleyecek ne çok sözüm varmış, ne kadar çok tahlil etmişim biçok şeyi de hiç dillendirmemişim, dilin bu kadar kemiği yokken, şaştım kendime..
kendimce hesabını veremediğim zamanlarıma dönüp baktığımda gördüğüm şeyin ne oldugunu netleştiremiyorum, ama düşündüğümde yüzüme bi tebessüm oturuyo farketmeksizin.. iyi geliyor, içimi temizliyor çokca..
büyük kelimelerimiz varmış - nasıl yazabilmişim dediğim yazılarım var aslında..
büyüyoruz, kendi adıma fazlaca törpüleniyorum; ve her törpülenmede çıkan o gıcık ses, beynimi oymaya devam ediyor..
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder