aşk bi aymazlık halidir.
bu yüzden işte çay ister gibi, eski ilişkilere söver gibi kolay kolay çıkmaz ağızdan..
aşk bulutlanma halidir, hep havada yürüdüğünü sanma hali, bi sanrı durumu yani..
oysa "aşık oldum ben" diyen farkındadır herşeyin, farkındalık aşkı dağıtır, ayakların mıh gibi yere basar. gerçeğe döndüğünüzü anladığınız anda biter o aşk; puf diye dağılıverir, ayaklarınız ayakkabıya büyük bile gelmeye başlarda nasıl vurur ayakkabı..
ben aşık oldum diyende bi eksiklik ararım.
o aşkın aptallığından kurtulup, kafanı gökyüzüne kaldırıp, griye bile övgüler dizilmiş sonra kendine gelinmiş ve farkedilmiştir öyle mi?..
yalan, olmaz öyle şey.
nasıl o yoğunluk içinde kelimelerini, aklını, vicdanını, yüreğini, gelmişini geçmişini toplayıp da "aşık oldum ben" diyebilirsin ki?!..
aşk ancak geçmiş zamana aittir; "aşık olmuştum" yada aymazlığın kalanıyla "aşık olmuşum" diyebilirsin.
bakın bu olabilir işte, çünkü aşkın tarifine yakınlığı itibariyle bu daha sahicidir.
Mayıs 10, 2007
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
2 yorum:
çok yerinde bir tespit.
Eskisi gibi değil miyim artik? Kim eskisi gibi ki hatta ne öyle ki? Hatta ve hatta evren bir daha eskisi gibi olabilir mi? Biz ne kadar uğraşsakta beyhude degil mi?
Aşk eskisi gibi mi?
Yorum Gönder